Irena Szewińska

MEDALE I REKORDY

Była najwybitniejszą polską lekkoatletką, siedmiokrotną medalistką igrzysk olimpijskich, inspiracją dla wielu pokoleń sportowców i idolką milionów Polaków

Podczas lekcji wychowania fizycznego przebiegła 60 m tak szybko że nauczycielka sądziła iż popsuł się jej stoper. Potem przez dwie dekady Irena Kirszenstein-Szewińska utrzymywała się w światowej czołówce lekkoatletek. Do 7 medali olimpijskich dodać należy 12 rekordów świata, 17 rekordów Europy i 54 rekordy Polski, 5 tytułów mistrzyni Europy i 23 tytuły mistrzyni Polski. Właśnie mija 50 lat od jej sukcesów na igrzyskach olimpijskich w Meksyku
Pierwszy raz na podium Irena Kirszenstein stanęła jako czternastolatka, w 1960 r. Wygrała wówczas międzyszkolne zawody na warszawskiej Agrykoli w biegach na 100 m, 200 m i skoku w dal. Utalentowana zawodniczka trafiła do Polonii Warszawa, pod skrzydła trenera Jana Kopyto – oszczepnika, finalisty igrzysk olimpijskich w Melbourne /1956/. Podczas rozgrywanych w Warszawie w 1964 r. europejskich mistrzostw juniorów zdobyła trzy złote medale, wygrywając bieg na 200 m i skok w dal oraz sztafetę 4×100. W tym samym roku z igrzysk olimpijskich w Tokio /1964/ przywiozła trzy medale – dwa srebrne /w skoku w dal i biegu na 200 m/ oraz złoty /w sztafecie 4×100/. W 1967 r. wyszła za mąż za Janusza Szewińskiego, biegacza specjalizującego się w biegu na 400 m przez płotki
Z olimpiady w Meksyku /1968/ Irena Kirszenstein-Szewińska przywozi dwa medale i rekord świata na 200 m. Polskie zawodniczki były także faworytkami w sztafecie, ale Szewińska zgubiła pałeczkę i szansa na medal przepadła. Po urodzeniu syna w 1971 r. wraca do treningów. W 1972 r., zachęcona przez trenerów, spróbowała sił na nowym dla niej dystansie – 400 m. Bez przygotowania, na bieżni warszawskiej Skry, ustanowiła rekord Polski na tym dystansie – 52 s
Z kolejnych igrzysk, w 1972 r. w Monachium, wraca z brązem za bieg na 200 m. Na olimpiadzie w Montrealu /1976/ Szewińska zdecydowała się reprezentować nasz kraj tylko w biegu na 400 m i z ogromną przewagą – w czasie 49.29 s – zdobyła złoty medal, bijąc przy okazji rekord świata. Ostatni raz reprezentowała Polskę w 1980 r. w Moskwie, na swoich piątych igrzyskach olimpijskich. Wróciła bez medalu – w półfinałowym biegu na 400 m doznała kontuzji. Rok później na świat przyszedł drugi syn Szewińskich
Po zakończeniu kariery działała m.in. w Polskim Związku Lekkiej Atletyki, Międzynarodowym Stowarzyszeniu Federacji Lekkoatletycznych /IAAF/. Jako przedstawiciel Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego była członkiem Komisji Koordynacyjnej sprawdzającej stan przygotowań do igrzysk olimpijskich w Atenach /2004/, Londynie /2012/ oraz Tokio /2020/. W maju 2016 r. została Damą Orderu Orła Białego
/www.mazovia.pl/ /14.11.2018/