Malarstwo – Rzeźba

ŚW. RÓŻA Z LIMY – 400 ROCZNICA ŚMIERCI

WYSTAWA W WARSZAWIE

MUZEUM ARCHIDIECEZJI

5 WRZEŚNIA-8 PAŹDZIERNIKA 2017

Obrazy, grafiki a nawet znaczki. Nowa wystawa w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, o św. Róży z Limy
Wystawa pt. „Święta Seraficka, Wybitne Życie – 400 rocznica śmierci św. Róży z Limy” została zorganizowana przez Ambasadę Peru w Polsce i Muzeum Archidiecezji Warszawskiej
Ekspozycję można było zwiedzać od 5 września do 8 października
Św. Róża z Limy jest jedną z „najpopularniejszych” świętych Ameryki. Kult oddawany świętej wpływał i nadal wpływa na sztukę stąd na wystawie można zobaczyć wyobrażenia świętej od XVII wieku do współczesności. Zaprezentowane są m.in. obrazy, grafiki, rzeźby a także znaczki pocztowe i kartki z wizerunkiem świętej
Wystawa w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej była pierwszą publiczną ekspozycją kolekcji kuratora wystawy – Omara Zevallos Orrillo. Znaczna część zaprezentowanych dzieł to prace renomowanych artystów europejskich. Łącznie pokazanych było ponad 40 różnorodnych eksponatów
Uroczystego otwarcia wystawy dokonali kard. Kazimierz Nycz oraz Alberto Salas Barahona, ambasador Peru w Polsce. Wernisaż poprzedziła Msza św. w archikatedrze pod przewodnictwem metropolity warszawskiego
/archwwa.pl/

*****

„ZA DRUTAMI… W OFLAGACH NIEMIECKICH 1939-45”

BARDZO CIEKAWA WYSTAWA

KONIECZNIE DO OBEJRZENIA!

MUZEUM WOJSKA POLSKIEGO

WARSZAWA

19 LIPCA-30 WRZEŚNIA 2017

17 lipca w Muzeum Wojska Polskiego uroczyście zainaugurowano wystawę prezentującą akwarele Rudolfa Fryszowskiego, zakupione dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
W uroczystości udział wzięli członkowie rodziny Rudolfa Fryszowskiego – Olivia Fryszowski, wnuczka artysty, urodzona we Francji i tam mieszkająca oraz Andrzej Fryś, przedstawiciel rodziny w Polsce
Rudolf Fryszowski – oficer Wojska Polskiego, student malarstwa i architektury w Wiedniu w latach 1910-14. 19 września 1939 po walkach w obronie Kępy Oksywskiej dostał się do niewoli. Początkowo osadzony w Oflagu II – A Prenzlau, później jako więzień nr 660 przebywał w Oflagach II – E Neubrandenburg i II – D Grossborn Rederitz /dziś Borne Sulimowo i Nadarzyce/. W czasie pobytu w niewoli R. Fryszowski namalował niezwykle interesujący cykl akwarel będący praktycznie barwnym reportażem z 5 lat życia jeńców wojennych. Artysta malował tak polskich jak i alianckich żołnierzy, tworząc ich portrety, sceny we wnętrzach baraków, wydarzenia kulturalne: spektakle teatralne, koncerty; martwe natury i obozowe pejzaże z drutami w tle
Wystawa czynna od 19 lipca do 30 września. Patronat honorowy: sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, minister Michał Dworczyk
/www.muzeumwp.pl/

„Oficerowie pozostający w hitlerowskiej niewoli, mimo nieludzkich warunków obozowej egzystencji starali się przetrwać, utrzymując wysoką postawę moralną i patriotyczną
Tworzyli namiastkę normalnego życia, próbując jednocześnie ożywić szarą, obozową rzeczywistość twórczością artystyczną. Akwarele Rudolfa Fryszowskiego są tego szczególnym przykładem, łączą wysokie walory artystyczne z nieoszacowaną wartością historyczną. Ufam że wystawa okaże się cenną lekcją historii” – napisał marszałek Sejmu Marek Kuchciński w liście odczytanym podczas otwarcia ekspozycji „Za drutami… w oflagach niemieckich 1939-1945”
Wystawa to zbiór prac oficera Rudolfa Fryszowskiego, osadzonego w niemieckiej niewoli po walkach w obronie Kępy Oksywskiej w 1939. Kolekcja łączy w sobie walory artystyczne /Fryszowski studiował malarstwo i architekturę/ z wartością dokumentu historycznego. Osadzony uwiecznił w swoich pracach codzienne życie jeńców, malując portrety polskich i alianckich żołnierzy, sceny we wnętrzach baraków, wydarzenia kulturalne – spektakle teatralne i koncerty, oraz obozowe pejzaże
Dyrektor MWP Adam Buława przypomniał losy polskich żołnierzy i oficerów, którzy trafili do niemieckiej niewoli w czasie II wojny światowej. „Brak pamięci o tych ludziach współcześnie jest przerażający” – mówił
„Żołnierze mogli i musieli pracować fizycznie, natomiast oficerowie – nie mogli, nawet gdyby chcieli. Tych pierwszych wykańczano przymusową pracą ponad siły, innych przymusową bezczynnością, prowadzącą czasem do obłędu. Natomiast wszystkich trzymano za drutami, głodzono i szykanowano” – mówł Buława. „Obozy jenieckie to były klasyczne instytucje totalne; polscy jeńcy należeli tam do
kategorii podwładnych, a zadaniem okupanta było eliminowanie ich ze świata żywych”
O procesie poszukiwania pamiątek i prac zmarłego przodka opowiedziała wnuczka oficera Olivia Fryszowski, podkreślając że jej dziadek zawsze przejawiał zainteresowanie sztuką, jednak dopiero w niewoli zajął się pracą artystyczną. „Nie jest rzadkością że człowiek w sytuacji ekstremalnej znajduje w sobie siłę, by zająć się tym czego pragnie najbardziej” – mówiła
Fryszowski mówiła także o „obowiązku pamięci względem wszystkich więźniów, niemających szansy skorzystania ze względnego komfortu /tak jak jeńcy obozowi – PAP/, którzy przeżyli czasy wojny, uwięzieni w strasznych warunkach, pod jarzmem władzy katów wykazujących się szczególnym okrucieństwem, czyli o więźniach obozów koncentracyjnych, rozmieszczonych w Polsce”
Kuratorka wystawy Alina Jurkiewicz-Zejdowska mówiła że przez cały okres okupacji niemieckiej przez obozy jenieckie przeszło ok. 440 tys. Polaków i „w tym kontekście ta kolekcja prac wypełnia bardzo poważną lukę, bo do tej pory nie mieliśmy tak bogatego materiału ekspozycyjnego, na tak dobrym poziomie artystycznym, jednocześnie zachowującego wierność przekazu historycznego”
Kolekcja akwareli Fryszowskiego trafiła do zasobów Muzeum Wojska Polskiego w 2009 r., a zakupiono ją przy wsparciu finansowym Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wystawę objętą honorowym patronatem wiceministra obrony Michała Dworczyka oglądać można do 30 września

Rudolf Fryszowski ur. 28 IV 1889 w Andrychowie. W latach 1909-10 był słuchaczem oficerskiej szkoły piechoty w Wiedniu, później studentem architektury i malarstwa. Podczas I wojny światowej służył w armii austriackiej. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie służył jako kapitan, a potem major saperów. W latach 1922-37 jego obrazy wystawiano m.in. w warszawskiej „Zachęcie”. W 1935 przeniesiony do rezerwy, cztery lata później zmobilizowany walczył w obronie Kępy Oksywskiej; w niewoli przebywał w oflagach, m.in. w Prenzlau i Gross Bornie. Po wojnie mieszkał w Gdańsku-Wrzeszczu, gdzie prowadził firmę budowlaną i doskonalił warsztat artystyczny
/PAP/nak/pat/

„Za drutami…”
Wyjątkowa pod wieloma względami kolekcja… /…/
To jedyna w swoim rodzaju kolekcja łącząca walory artystyczne /R. Fryszowski w latach 1910-14 w Wiedniu studiował malarstwo i architekturę/ z nieoszacowaną wartością dokumentu historycznego, opowiadającego o dniu codziennym oficerów Wojska Polskiego, ich pracy, nauce, rozrywkach i wszelkich sposobach na znalezienie sensownych zajęć w warunkach kilkuletniej niewoli. Sam Fryszowski tak pisał o swojej twórczości: Zabrałem się do malowania scen rodzajowych z życia jenieckiego i dążyłem do utrwalenia wszystkich jego przejawów. Rozumiałem że przeżycia naszego obozu pokrywają się z przeżyciami innych obozów polskich, a także z przeżyciami obozów francuskich, angielskich, radzieckich i amerykańskich w Niemczech. Mają więc one zasięg bardzo rozległy i stanowią żywą część historii
Kolekcja akwarel Rudolfa Fryszowskiego została złożona w depozycie w Muzeum WP w 2009 r.
/Komisarz wystawy Alina Jurkiewicz-Zejdowska, MWP
Projekt plastyczny Monika Bielecka/ /MWP/

*****

„BIAŁO-CZERWONA”

OBRAZY I INSTALACJA

WYSTAWA

WARSZAWA

31 MAJA-30 CZERWCA 2017

Wystawa obrazów i instalacji przestrzennej „BIAŁO-CZERWONA” Józefa Krzysztofa Oraczewskiego

Muzeum Niepodległości w Warszawie /al. Solidarności 62/
zaprasza
na wystawę obrazów i instalacji przestrzennej
„BIAŁO-CZERWONA”
Józefa Krzysztofa Oraczewskiego

„Dziś w sztuce liczy się prosty pomysł i intelektualne a nie emocjonalne do niej podejście. Jednak energia musi być w sztuce obecna, na tym koncentruję się w swoich obrazach i instalacjach” – napisał na swojej stronie internetowej autor wystawy. Ekspozycję tworzą prace z lat 80, 90 i współczesne, które powstawały jako wyraz żywego zainteresowania artysty najistotniejszymi problemami społecznymi Polaków. Kilkanaście obrazów w różnych formatach oraz instalacja to swoista lekcja patriotyzmu. Artystyczny wyraz szacunku dla niezłomnych postaw i wartości rodaków
Instalacja prezentowana była wcześniej w BWA w Gorzowie Wielkopolskim, Centralnym Salonie Wystawowym w Moskwie, Centrum Kultury w Trewirze, Galerii Michaela Stainera w Heilderbergu oraz Muzeum Narodowym w Kielcach
Część prac można zobaczyć w materiale filmowym:
vimeo.com/214250526
Wystawie towarzyszy dwujęzyczny album książkowy oraz muzyka skomponowana specjalnie na tę okazję
Józef Krzysztof Oraczewski, jeden z najbardziej cenionych w świecie współczesnych malarzy polskich, w 1975 r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, a dwa lata później Studium Scenografii Teatralnej i Filmowej u prof. Józefa Szajny. Jest twórcą malarstwa sztalugowego, wielkoformatowego, rysunków i grafiki. Tworzone przez niego instalacje przestrzenne zapewniły mu pozycję międzynarodowego autorytetu w tej dziedzinie sztuki. Zorganizował ponad czterdzieści wystaw indywidualnych, brał też udział w licznych ekspozycjach zbiorowych na całym świecie. Jego prace można oglądać w rozmaitych miejscach świata. Tym razem – w siedzibie głównej Muzeum Niepodległości
/muzeum-niepodleglosci.pl/

*****

PROF. STANISŁAW KULON

WYSTAWA W IPN

WARSZAWA

10 LUTEGO-18 MARCA 2017

Wystawa prac Stanisława Kulona „Świadectwo II”

Przystanek Historia Centrum Edukacyjne IPN im. Janusza Kurtyki przy ul. Marszałkowskiej 21/25 w Warszawie zorganizował nową wystawę prac Stanisława Kulona „Świadectwo II. 1939-1946”
Uroczysty wernisaż z udziałem Autora odbył się 10 lutego, w 77 rocznicę pierwszej wywózki obywateli polskich do ZSRS

„Świadectwo II. 1939-1946” to trzecia prezentacja twórczości wybitnego artysty. Składają się na nią rysunki czarnym i kolorowym tuszem inspirowane pierwszą wersją cyklu Droga Krzyżowa, prace z okresu studiów na warszawskiej ASP oraz drewniane rzeźby i reliefy – zapowiedź kolejnego cyklu, nad którym obecnie pracuje prof. Kulon. Wystawa była czynna do 18 marca
Stanisław Kulon urodził się w 1930 r. w Siółku /Sobiesko/ w kresowym województwie tarnopolskim. 10 lutego 1940 Sowieci wywieźli go z całą rodziną na Ural. Przyszły rzeźbiarz pisał o tych latach: „dla zesłańców nie było szans na życie na tej bezdusznej ziemi /…/. Wszyscy byliśmy przeznaczeni do masowej zagłady”. Głód, mróz i praca ponad siły stały się przyczyną śmierci ojca, matki i trzech młodszych braci Stanisława. On sam, z dwójką rodzeństwa, trafił do sowieckiego domu dziecka. Z „nieludzkiej ziemi” udało im się wrócić w marcu 1946
Szesnastoletni wówczas Stanisław przez kolejne domy dziecka trafił do Zakopanego i rozpoczął naukę w Liceum Technik Plastycznych u znakomitego rzeźbiarza Antoniego Kenara. Po zdaniu matury dostał się na Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych /wtedy Plastycznych/ w Warszawie, gdzie doskonalił swój warsztat w pracowniach prof. Mariana Wnuka i prof. Ludwiki Nitschowej. W 1958 otrzymał dyplom ukończenia studiów z wyróżnieniem. W latach 1958-66 był asystentem w pracowni prof. Ludwiki Nitschowej, następnie w latach 1988–2000 profesorem Wydziału Rzeźby ASP
Jeszcze w trakcie studiów uczestniczył w słynnej Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Sztuki zorganizowanej w 1955 w warszawskim Arsenale. Brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w całej Polsce, takich jak I Festiwal Sztuk Pięknych w Warszawie /1964/, VIII Wystawa Grupy Realistów /1970/ czy Figura w rzeźbie polskiej XIX i XX wieku /1999/. Prace Stanisława Kulona były prezentowane również za granicą, m.in. na II Biennale Młodych w Paryżu /1961/, X Międzynarodowej Wystawie Ceramiki w Waszyngtonie /1965/ i Międzynarodowym Biennale Sztuki we Florencja /1971/
W bogatym dorobku prof. Kulona znajdują się zarówno kameralne rzeźby i reliefy, jak i monumentalne pomniki. Sięga on po różne materiały, m.in. ceramikę, granit i terakotę, ale najchętniej rzeźbi w drewnie. Inspiracji szuka w sztuce ludowej i średniowiecznej rzeźbie sakralnej. W swojej twórczości często podejmuje tematykę związaną z historią Polski
/historia.org.pl/

Stanisław Kulon jest autorem m.in. pomnika Marii Konopnickiej w Ogrodzie Saskim oraz monumentalnego pomnika Chwała Saperom na Powiślu
/przystanekhistoria.ipn.gov.pl/

*****

DANIEL DEL ROSAL GARCIA

WYSTAWA W GALERII DELFINY

WARSZAWA

2-28 LUTEGO 2017

Serdecznie zapraszamy na wystawę hiszpańskiego artysty Daniela del Rosal Garcíí. Wernisaż odbył się 1 lutego
Galeria Delfiny – ul. Smulikowskiego 10/2, Warszawa

Podczas wernisażu wieczór muzycznie umilił Kwartet „Tamka” w składzie: Francisco Alvarez, Pablo Martin Miguel, Gilberto Bautista Ortíz, Alejandra Bautista Ortíz, a o hiszpański smak zadbała restauracja tapas „Mojo Picon”, ul. Prosta 53, Warszawa
Wystawa czynna 2-28 lutego 2017

Daniel del Rosal García
Urodzony w Madrycie w 1983 r. malarz, grafik, ilustrator, reżyser, scenarzysta, aktor. Studiował sztuki piękne na madryckim Uniwersytecie Complutense. Ostatni rok swoich studiów odbył na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie mieszka od 2006 r.
Od kilku lat pracuje nad cyklami obrazów pod wspólnym tytułem „Małe przyjemności”, analizując ich znaczenie w naszym codziennym życiu. Celem projektu jest próba zaprezentowania czystej przyjemności poprzez sztukę, bez wiązania jej z konkretnymi kontekstami
W swoich obrazach stara się wyrazić przyjemność jako przesłanie samo w sobie, tworząc taką formę i treść dzieła by sprawiało radość jego odbiorcom. Niezwykła żywiołowość kładzenia farby na płótno, feeria nasyconych i energetyzujących barw oraz ciepło bijące z obrazów powoduje że malarstwo to nie pozostawia żadnego widza obojętnym. Wyraźnie sprecyzowany styl jakim posługuje się artysta wyróżnia go na tle współczesnych artystów i intryguje do tego stopnia że nawet błahe z pozoru tematy zmieniają się w kadry które cieszą oko i na długo zapadają w pamięć. Obecnie Daniel równolegle do prac figuratywnych tworzy płótna abstrakcyjne, a także buduje kompozycje na przecięciu abstrakcji i sztuki przedstawiającej
Wystawa „Izolacja” podejmuje próbę przekonania widza jak ważna, uszczęśliwiająca i kreatywna może być świadomie wybrana samotność. Bohaterowie kompozycji figuratywnych uchwyceni zostają w momentach wieloznacznego odosobnienia. Bez względu na nastrój i powód portretowani znajdują sprzyjający im moment alienacji, która na obrazach Daniela ma w sobie zawsze odcień uśmiechu. Inną płaszczyzną tego tematu są żywiołowe, rytmiczne i hipnotyzujące płótna abstrakcyjne. W języku hiszpańskim izolacja to „AISLAMIENTO” gdzie słowo „ISLA” oznacza wyspę. Idealnie pasuje ono do obrazów które są niczym bezludne wyspy pozbawione rozpoznawalnych znaków graficznych, zawiłej koncepcji, nachalnej narracji. Odseparowane od postrzegania ich rozumem oddają głos nie refleksji ale obserwacji. Fantazyjne struktury są zaproszeniem do zatrzymania się, oderwania od tego co pozostaje poza obrębem naszego wzroku. Sam Artysta przyznaje: „Dla mnie jedyny sposób na prawdziwe łączenie się ze światem to izolacja. Kiedy zaczynam malować z każdą minutą pracy nad obrazem codzienność odsuwa się coraz dalej ode mnie. Powoli znikają w mojej głowie problemy, zmartwienia maleją, czas przestaje pędzić, a ja razem z nim. Dzięki odłączeniu od zewnętrznego świata mam szansę odkryć swoje emocje i przelać je na płótno”
/www.galeriadelfiny.eu/

*****

PORTRET ANETKI TYSZKIEWICZÓWNY

JOSEF GRASSI

WARSZAWA – ZAMEK KRÓLEWSKI

1 GRUDNIA 2016-28 LUTEGO 2017

Od 1 grudnia w Izbie w Wieży Grodzkiej Zamku Królewskiego w Warszawie można oglądać bardzo ciekawy obraz Josefa Grassiego „Portret Anetki Tyszkiewiczówny” w kolejnej odsłonie cyklu „Galeria jednego obrazu”
Wystawa mającego bogatą i bardzo interesującą historię obrazu Grassiego przedstawiającego niezwykłą postać Anetki Tyszkiewiczówny będzie czynna do 28 lutego 2017 r.

Obraz namalowany w 1796 r. w Wiedniu przedstawia Annę Tyszkiewiczównę /1779–1867/, powszechnie nazywaną Anetką, późniejszą żonę Aleksandra Stanisława Potockiego, dziedzica Wilanowa, a następnie Stanisława Dunin-Wąsowicza, uczestnika wojen napoleońskich i Powstania Listopadowego
Anetka była z pewnością jedną z wyróżniających się osobowości wśród arystokratek polskich końca XVIII i 1 połowy XIX w. Mimo że nie uchodziła za piękność dzięki inteligencji, bystrości i ciętemu językowi zyskała opinię wyroczni w sprawach stylu, mistrzyni salonowej konwersacji i gwiazdy warszawskiego towarzystwa
Tyszkiewiczównę uważano także za znawczynię i uzdolnioną projektantkę założeń parkowych w stylu angielskim i architektury ogrodowej. Przy jej udziale powstały krajobrazowe parki w Natolinie, Mokotowie i małopolskim Zatorze
Anetka zapisała się w historii polskiego pamiętnikarstwa jako autorka Mémoires de la Ctesse Potocka /1794–1820/ wydanych drukiem pierwszy raz w Paryżu w 1897 r. Najpełniejsze wydanie tych pamiętników w wersji polskiej ukazało się w 1965 r. pod tytułem Wspomnienia naocznego świadka. Książka ta przedstawia sugestywny, nasycony anegdotami towarzyskimi, choć nie zawsze zgodny z prawdą historyczną obraz czasów porozbiorowych, okresu Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego
Portret namalowany przez Grassiego przedstawia Anetkę jako rysowniczkę-amatorkę, ze szkicownikiem i grafionem w dłoniach, gotową do uwiecznienia otaczającego ją pejzażu. Modelka ubrana w swobodny strój domowy ukazana jest w naturalnym ruchu
Portret nieprzerwanie pozostawał w rękach spadkobierców sportretowanej damy. Do początków XX w. przechowywany był w należącym do Tyszkiewiczów i Potockich zamku w Zatorze, niedaleko Krakowa. Po śmierci wnuka Anetki, hrabiego Augusta Potockiego w 1905 r. jego dobra zatorskie sprzedano, a znajdujące się w nim dzieła sztuki przeniesiono do pałacu w podwarszawskiej Jabłonnie, odziedziczonego przez syna Augusta – Maurycego Stanisława Potockiego. W czasie II wojny światowej pałac w Jabłonnie został zrujnowany jednak wizerunek Anetki razem z innymi portretami rodzinnymi udało się właścicielom ocalić
W 1945 r. Maurycy Potocki wyemigrował do Londynu wywożąc portret ze sobą. Wdowa po Maurycym w 1963 r. sprzedała obraz zamieszkałemu w Nowym Jorku Włodzimierzowi Rogerowi Tyszkiewiczowi. Po jego śmierci w 2012 r. portret odziedziczyła zamieszkała w Warszawie obecna właścicielka Danuta Ewa Tyszkiewicz, która przekazała go w depozyt Zamkowi Królewskiemu w Warszawie
Wystawa jest dostępna bezpłatnie jako jeden z punktów Trasy Zamkowej
/www.zamek-krolewski.pl/
/Cezary Dąbrowski/www.zawszepolska.eu/

*****

EKSPLOZJA BARW – ANTYPODY

BAŚNIE Z TEJ I TAMTEJ STRONY ŚWIATA

WYSTAWA MICHALINY CZURAKOWSKIEJ

WARSZAWA – KADR

13 STYCZNIA-23 LUTEGO 2017

ANTYPODY – Baśnie z Tej i Tamtej Strony Świata – wystawa Michaliny Czurakowskiej, prezentująca wielkoformatowe, barwne obrazy, utrzymane w klimacie baśni australijskich – w Galerii Kadr

To jedna z najpiękniejszych i najpogodniejszych wystaw jakie gościliśmy w naszej galerii; z ogromnym rozmachem tworzone ogromne płótna zachwycają widzów i rozjaśniają nawet najbardziej pochmurny, zimowy dzień
Wszyscy teraz chodzimy z uśmiechem podziwiając umiejętności, ogromny talent i wrażliwość kolorystyczną autorki, którą natura wyposażyła tak hojnie pozbawiając ją jednocześnie wrażeń akustycznych…
Australijski cykl dyplomowy został wyróżniony i prezentowany na wielu wystawach w Polsce i Australii
Wystawa w Kadrze od 13 stycznia do 23 lutego 2017
Michalina Czurakowska, urodzona w Płocku w 1986 r., absolwentka krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki /Wydział Grafiki i Malarstwa/ oraz Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 2014 r. jej dyplom otrzymał ocenę celującą z wyróżnieniem. Prace dyplomowe inspirowane trzymiesięczną podróżą do Australii zostały zakwalifikowane do Ogólnopolskiego Konkursu „Najlepsze Dyplomy 2014” w Gdańsku
Tworzy obrazy, tkaniny, ilustracje oraz projekty graficzne i scenograficzne. Pasjonuje się sztuką surrealistyczną. Od 2009 bierze udział w działaniach charytatywnych Biura Młodych – Fundacji Anny Dymnej “Mimo Wszystko” i wolontariatów w Krakowie i Warszawie
Ważniejsze wystawy:
Australia: Bankstown Polish Club Sydney w Sydney 2013
Gdańsk: Wystawa Najlepszych Dyplomów 2014
Warszawa: ArtBistro, Stalowa 52, Siedziba Telewizji Polskiej, Łysy Pingwin
Płock: Galeria Płockiej Sztuki
Więcej: www.michalinaczurakowska.com
/Anna Sobol, tel. 607 327 294, Dom Kultury „Kadr” w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy, ul. Gotarda 16, 02-683 Warszawa, tel. 22 843-88-81, www.dkkadr.waw.pl/

*****

BOGUSŁAW LUSTYK

KALIGRAFIA SPORTU

WYSTAWA W WARSZAWIE

19 STYCZNIA-2 LUTEGO 2017

Bogusław Lustyk – Kaligrafia Sportu
Wernisaż wystawy w Galerii /-1/ Centrum Olimpijskiego PKOl w Warszawie z udziałem bardzo licznie przybyłych gości odbył się 18 stycznia

Artysta zafascynowany kulturą Japonii, zwłaszcza japońską kaligrafią, zaprezentował ruch poprzez możliwie jak najbardziej wszechstronne wykorzystanie tradycyjnej kaligrafii japońskiej przy zastosowaniu własnych narzędzi i środków wyrazu
Wystawa czynna była do 2 lutego 2017
www.olimpijski.pl

Sport, ruch, napięcie, ukryta energia ludzkiego ciała, zawsze były głównym motywem mojej twórczości, tak w plakatach jak i malarstwie. Za prace w tej dziedzinie uzyskałem wiele prestiżowych nagród. Reprezentowałem też polską sztukę na olimpiadach w Barcelonie, Atlancie i Londynie
Projekt „Kaligrafia sportu” poświęcam Olimpiadzie w Tokio. Jest on podsumowaniem moich kilkunastoletnich prób znalezienia własnego języka na przedstawienie ikonograficzne sportu, który byłby uniwersalnym otwarciem na transformację w inne media i środki wyrazu, a zarazem był nawiązaniem do kaligrafii japońskiej
/Bogusław Lustyk/

Kaligrafia sportu
Impulsem do podjęcia tematu „Kaligrafia Sportu” była moja fascynacja kulturą Japonii, a szczególnie kaligrafią japońską. Od wielu lat podejmuję próby pokazania ekspresji ruchu poprzez sztukę kaligrafii. Najpierw był taniec /kilkanaście lat temu w Stanach Zjednoczonych/, a potem próby ze sportem, które zacząłem na olimpiadzie w Londynie. Wykonałem tam serię obrazów nawiązujących do techniki kaligrafii. Obrazy z tego cyklu zostały uhonorowane złotym i brązowym medalem na Olimpijskim Konkursie Sztuki, a plakat „Maraton Warszawski” zaprojektowany w tej konwencji zdobył srebrny medal na Biennale Plakatu Polskiego w 2013 r. Te doświadczenia i sukcesy dały mi impuls by problem wyrażenia ruchu we współczesnym sporcie pokazać środkami tradycyjnej kaligrafii japońskiej możliwie jak najbardziej wszechstronnie. To było inspirujące doświadczenie. Szczególnie fascynujące były próby z różnymi stylami kaligrafii i tradycyjnymi narzędziami. Ale nie chciałem by to co robię było prostym przełożeniem, albo wręcz naśladownictwem. Zacząłem więc poszukiwać własnych narzędzi i własnych środków wyrazu. Efekt tej kilkunastoletniej pracy mam zaszczyt przestawić
/Bogusław Lustyk/

*****

WYSTAWA – EGO – RZEŹBA

GALERIA DAP

WARSZAWA – DAP

3-31 STYCZNIA 2017

Wystawa czynna od 3 stycznia do 31 stycznia 2017
Miejsce: Dom Artysty Plastyka, ul. Mazowiecka 11a, Warszawa

Nowy rok w galerii DAP należy do rzeźbiarzy. Zaczynamy mocnym akcentem. Już 3 stycznia otworzyliśmy kolejną naszą wystawę pt. „EGO”. Wystawa prezentuje prace licznego warszawskiego, rzeźbiarskiego środowiska. W wystawie bierze udział aż 42 artystów
Prezentowana wystawa to zbiór prac artystycznych wykonanych w ciągu ostatnich 2 lat. To przegląd nowości artystycznych. Prace w różnorodnych materiałach i wszystkich dostępnych technikach. Indywidualne działania artystyczne członków Sekcji Rzeźby podporządkowane są jedynie wspólnemu tytułowi wystawy
To bogactwo samo w sobie, osobiste odczucia, przełożone w formę rzeźbiarskiej wypowiedzi i subiektywny odbiór tworzą specyficzną atmosferę, szczególnie odczuwalną w zimowym okresie. Wystawy rzeźby są rzadkością, wymagają dużego nakładu pracy, przestrzeni, światła, koszty takiego przedsięwzięcia jak i logistyka są dużym wyzwaniem
/owzpap.org/ego/
Galeria DAP otwarta jest w godz. 11-19 cały tydzień

*****

ALINA PICAZIO – POWTÓRZENIA

WYSTAWA

WARSZAWA

3-20 STYCZNIA 2017

Alina Picazio | „POWTÓRZENIA”
Wystawa czynna od 3 do 20 stycznia
Galeria 022
Dom Artysty Plastyka, ul. Mazowiecka 11a, Warszawa

„Alina Picazio. Spojrzenia pamięci”
Każdy z nas zapamiętuje pewne obrazy z dzieciństwa lub też kojarzy konkretne chwile które w jakiś szczególny sposób utkwiły mu w pamięci. Wprawdzie każdy potrafi je przywołać ale czy potrafi oddać złożoność procesów związanych z pamięcią?
Alina Picazio w swojej twórczości analizuje procesy zapamiętywania, nakładania się na siebie różnych wątków, często powielania obrazów i zdarzeń. Ostatecznym zwieńczeniem tej analizy staje się obraz. Jako odbiorcy mamy możliwość podążania jej śladami, a bywa że i utożsamienia się z historiami które autorka przekazuje nam w swoich pracach. Jeżeli już wejdziemy w świat obrazów Aliny udamy się w podróż w przeszłość. Co ciekawe w wielu jej pracach odnajdziemy swoje własne wspomnienia bowiem można tu mówić o swoistym uniwersalizmie procesów pamięciowych który dostrzegła i stara się oddać w swojej twórczości. Pozwala to na powstanie silnej więzi pomiędzy artystą a odbiorcą. Alina nie deprecjonuje zasad organizacji formy plastycznej. W jej obrazach znajdziemy walor, kolor, kompozycję, częste posługiwanie się kamerą jako narzędziem zapisu chwili oraz inne środki artystycznej wypowiedzi które w klarowny sposób ułatwiają odczytywanie i odbiór jej dzieł. Trzeba przyznać że Alina ma dużą łatwość opowiadania swoich historii i jej „Spojrzenia pamięci” potrafią odnaleźć nasze, jakże często poukrywane gdzieś głęboko klasery z zapisem zdarzeń z minionych lat i przywołać miłe zazwyczaj wspomnienia
/kurator wystawy Robert Żbikowski/

Alina Picazio
1989-94 – studia na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie
1994 – dyplom na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale malarstwa w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego oraz aneks do dyplomu na Wydziale Grafiki w pracowni serigrafii prof. Henryka Chylińskiego
1996 – stypendium ministra kultury i sztuki na Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie
Wybrane wystawy indywidualne:
2016 – „Przejścia” – Galeria Mazowiecka MKiS, Warszawa
– „Ripetizioni” – Polo Museale La Sapienza, Rzym
2015 – „Warszawa” – Galeria Autograf, Warszawa
2015 – „Miasto” – budynek PAST-y, Warszawa
2007 – „Magia przenośna” – Galeria Delfiny, Warszawa
2006 – „ArteIncontri” – Włoski Instytut Kultury w Warszawie
2004 – „Malarstwo” – Galeria „U Koźmińskiego”
2002 – „Południe” – Centrum Kultury Łowicka, Warszawa
1998 – Galeria „Cargo” – „Alitalia per l’Arte” – Nowy Jork
1996 – „Interiors”, Museo Laboratorio di Arte Contemporanea, Rzym
– “Przestrzeń zamknięta”, Instytut Polski, Rzym
1995 – „Wnętrza” – Łódzki Dom Kultury, Łódź
1994 – I quadri – Art Gallery 102, Rzym
– Galleria Consorziale d’Arte A. Manunzio, Latina, Włochy
Wystawy grupowe:
2016 – Jutrzenka – Muzeum Ziemi Sochaczewskiej, Sochaczew; We Were A Very Poor Jetset vol. 6, Galerie ÉdOÙard Paradis, Marsylia; “Przedmioty ekspresji” – Pasłęcki Ośrodek Kultury, Pasłęk; „Powroty” /wystawa fotografii/, Galeria TA3, Warszawa; „Jutrzenka”, Galeria Jabłonna, Jabłonna; „Pentagraf”, Galeria Mazowiecka, Warszawa; „Miejskie historie”, Galeria Autograf, Warszawa; „Odmiana przez przypadki”, Galeria XS Instytut Sztuk Pięknych UJK, Kielce
2015 – „W tajemniczym ogrodzie” – Dni Saskiej Kępy w ogrodzie Magdaleny Czerwosz
2013 – Noc Muzeów – Galeria Autograf, Warszawa
2009 – Inne spojrzenie – aukcja charytatywna – Muzeum Narodowe – Warszawa
2008 – Monselice – Polacchi, Monselice – Włochy; Wietrzenie obrazów – Galeria Lufcik ZPAP, Warszawa
2007 – „Noc Muzeów”, pracownie PZO, Warszawa; Wspomnienie pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego – Oficyna malarska, Warszawa
2005 – „Między emocją a rozumem” – SARP, Warszawa; „Jasiek dla śpiocha” – Fabryka Trzciny, Warszawa
2004 – „Non solo fiori” – Polska Akademia Nauk, Rzym; „Alitalia per l’Arte” – Sala VIP Donatello, Ateny
2003 – „Un mondo di immagini per chi immagina il mondo” Giffoni Valle Piana
2000 – „Grands et jeunes d’aujourd’hui”, Paryż
– „Wars 2000” – Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin
1998 – Galeria Lufcik /ZPAP/, Warszawa
1997 – „L’Arte a Roma – Rassegna di Arte Contemporanea”, Rzym
1996 – „Biennale Pastelistów Polskich”, ZPAP Warszawa, Kraków, Łódź
1995 – Dni via Margutta w Galerii 102, Rzym
1994 – „Promocje’94”, Państwowa Galeria Sztuki BWA, Legnica
/owzpap.org/

*****

PAWEŁ SŁOTA

„PRZESTRZENIE UJAWNIONE”

GALERIA STALOWA

WARSZAWA

14 GRUDNIA 2016-15 STYCZNIA 2017

Wernisaż wystawy malarstwa Pawła Słoty „PRZESTRZENIE UJAWNIONE” w Galerii STALOWA w Warszawie odbył się 14 grudnia
Krzysztof Fabijański, właściciel Galerii STALOWA oraz Zuzanna Zakaryan, kurator wystawy zapraszają na wystawę
PAWŁA SŁOTY
PRZESTRZENIE UJAWNIONE
od 14 grudnia
Adres: Galeria STALOWA, ul. Stalowa 26, Warszawa

„Przestrzenie ujawnione” to pierwsza indywidualna wystawa krakowskiego artysty w Galerii STALOWA. Na wystawie zaprezentowano płótna przedstawiające pejzaże miejskie, w których artysta obrazuje zmienność, ruch i energię miasta. Oscyluje między dynamiką i fotograficznym zatrzymaniem
„Cykl przestrzenie ujawnione pozwala mi rozwiązać założone problemy malarskie poprzez własne wyobrażenia. Realizacja tego cyklu jest moim świadomym wyborem konwencji malarskiej oraz subiektywnym spojrzeniem na mój świat wewnętrzny. Każde płótno stało się osobną, intymną i indywidualną rzeczywistością, pełną różnych emocji i wielorakich wariantów rozwiązań pojęć struktury i przestrzeni, częściowo uzyskiwanych intuicyjnie, częściowo poprzez wiedzę i doświadczenie, lecz na pewno stanowiących moją osobistą wizje”
/Paweł Słota/

Paweł Słota – urodzony w 1989 w Częstochowie, absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka, aneks z rysunku w pracowni prof. Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej. Zdobył m.in. stypendium ministra kultury i dziedzictwa narodowego 2012 i stypendium twórcze Fundacji Grazella im. Anny Marii Siemieńskiej dla wybitnych młodych twórców. Mieszka i pracuje w Krakowie
Wernisaż wystawy: 14 grudnia
Wystawa trwa: 14 grudnia-15 stycznia 2017
Galeria czynna codziennie w godz. 12.00-19.00
Zapraszamy!
/Pozdrawiamy
Zespół Galerii STALOWA
Galeria STALOWA
Stalowa 26
03-426 Warszawa
T 22 380 34 43
K 606 864 943/

*****

‚SYNESTEZJA’

OSTROWIEC ŚWIĘTOKRZYSKI

2 GRUDNIA-6 STYCZNIA

Miejsce: Galeria BWA w Ostrowcu Świętokrzyskim, ul. Siennieńska 54
Wernisaż wystawy SYNESTEZJA odbył się w piątek 2 grudnia
W czasie wernisażu odbył się performance muzyczno-taneczny „Wokalne inspiracje ciała” w wykonaniu Filipa Jędrucha
„SYNESTEZJA. Muzyka i taniec” – ART VISUAL DANCE, SYMFONIA
Wystawa malarstwa, rysunku, grafiki i rzeźby
Wystawa czynna do 6 stycznia 2017
Kuratorki: Wanda Badowska-Twarowska i Anna Forycka-Putiatycka

Wystawa pt. „Synestezja” powstała z połączenia twórczego wysiłku dwóch grup twórczych: „Art Visual Dance” i „Symfonia”. Obie grupy są w pewnym sensie komplementarne – łączy je bowiem pasja do baletu. Ze wstępu do katalogu wystawy: Muzyka, taniec, ruch to nie tylko poszerzenie źródeł inspiracji dla artysty malarza, rzeźbiarza czy grafika, ale przede wszystkim pogłębienie przeżycia i wzmocnienie siły wspólnego oddziaływania. Równoczesny odbiór dzieła wszystkimi zmysłami intensyfikuje ten wzajemny wpływ zmysłów na siebie i umacnia wiarę w to że sztuki wywodzą się z jednego mistycznego źródła
Artyści biorący udział w wystawie: Marek Ałaszewski, Wanda Badowska-Twarowska, Barbara Bielecka-Woźniczko, Jan Brodziak, Katarzyna Bułka-Matłacz, Alina Dorada-Krawczyk, Edyta Dzierż, Lili Fijałkowska, Anna Forycka-Putiatycka, Magdalena Hajnosz, Majid Jammoul, Krzysztof Kizlich, Bożena Korulska, Łukasz Krupski, Jan Krusche, Bożenna Leszczyńska, Janusz Lewandowski, Bogusław Lustyk, Jacek Maślankiewicz, Mirosław Miroński ps. Miron, Ela Owczarek, Anna Małgorzata Roszkowska, Anna Sobol, Krzysztof Trzaska, Anna Wątróbska-Wdowiarska i Anna Wszyndybył
/Anna Sobol, tel. 607 327 294, Dom Kultury „Kadr” w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy, ul. Gotarda 16, 02-683 Warszawa, tel. 22 843-88-81, www.dkkadr.waw.pl/

*****

WYSTAWA – DANUTA POPŁAWSKA

„OBSERWACJE”

WARSZAWA – GALERIA KADR

CZYNNA 18.10-15.11.2016

Galeria Kadr /Warszawa, Gotarda 16/ zaprasza na wystawę malarstwa Danuty Popławskiej
Cykl obrazów „OBSERWACJE” to barwne sceny rodzajowe z dużą dozą humorystycznej groteski, będące syntezą własnych przemyśleń artystki, aktywnej zawodowo prawniczki i zarazem dowcipnej autorki przezabawnych piosenek obśmiewających paradoksy współczesności

Goście wernisażu /był 21 października/ mogli poznać i tę stronę satyrycznych talentów Danuty Popławskiej podczas mini-recitalu artystki
Wystawa czynna od 18 października do 15 listopada /poniedziałek-piątek/ w godz. 8-20

DANUTA POPŁAWSKA urodziła się i mieszka w Warszawie. Ukończyła Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie Warszawskim, pracuje w wyuczonym zawodzie. Technikę malarską studiowała w Artystycznej Pracowni Leona Michny w Warszawie, a także na kursie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Brała udział w licznych plenerach malarskich. Jej obrazy eksponowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych, głównie w Warszawie, ale także w Krakowie, Łodzi, Piotrkowie Trybunalskim, Płocku, Legionowie, Iwoniczu-Zdroju, Szczawnie-Zdroju, Górznie. Malarka jest zrzeszona w Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików; w 2015 r. została wybrana do Zarządu ZPAMiG

Prace składające się na wystawę „OBSERWACJE” powstały w latach 2011-2016. Były przedmiotem wystaw indywidualnych artystki; w Cytadeli Warszawskiej, w Ośrodku Kultury FORMA w Warszawie, w galerii Związku Polskich Artystów Plastyków w Łodzi, w Krakowie i Piotrkowie Trybunalskim

Kontakt: atuna@o2.pl, tel. 504079978

*****

MALARSTWO I MUZYKA

AKTY I IMPRESJE MUZYCZNE

ANNA SOBOL

WARSZAWA /WILANÓW/

WYSTAWA CZYNNA DO 6 LISTOPADA 2016

Anna Sobol – Akty i Impresje Muzyczne + jam session w Sinus Sport Club

Zapraszam serdecznie na spotkanie z moimi obrazami muzycznymi i bluesem do Sinus Sport Club Mieczysława Łuczyńskiego – pięknego miejsca na Wale Zawadowskim 99 – na warszawskim Wilanowie. Będzie można zobaczyć Meluzyny – akty muzyczne prezentowane przed laty w klubie Tygmont i parę Muzycznych Impresji – obrazów inspirowanych muzyką klasyczną, jazzem, rockiem i muzyką taneczną. Otwarcie wystawy zbiegło się z koncertem muzyki bluesowej: www.sinussportclub.pl/jam-session-w-sinusie-juz-8-pazdziernika
/Anna Sobol, tel. 22 857 40 61, 607 327 294, sobolart@gmail.com, facebook.com/anna.sobol.144/photos_albums/

ANNA SOBOL
Absolwentka wydziału malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
1983 – dyplom w pracowni Jana Tarasina
W latach 1981-82 studiowała w Academie des Beaux Arts w Liege /Belgia/
W 1997 otrzymała stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki
Uprawia malarstwo sztalugowe, litografię, fotografię artystyczną i tradycyjne tematy: portrety, pejzaże, akty, kompozycje metaforyczne. Eksperymentuje z unikalną techniką enkaustyki /m.in. cykl „Impresje Muzyczne”/
Od 2002 jest członkiem Fotoklubu RP
Zbudowała instrument „sobolara” – rodzaj grającego obrazu. Pisze wiersze. W 2000 stworzyła spektakl multimedialny „Jeźdźcy Apokalipsy” z muzyką M. Hertla /kwartet z harfą i wokalizą/ skomponowaną do jej obrazów, w 2011 rozbudowany o partię pantomimy i wystawiony z muzyką improwizowaną Tadeusza Sudnika i Iwony Jędruch
Od 2002 prowadzi Salonik Artystyczny „Nowa Deotyma”, w 2012 reaktywowany z dużym rozmachem w Domu Kultury KADR
Od 1994 prowadzi galerię KADR na warszawskim Służewcu
Jest organizatorem licznych zbiorowych wystaw /w tym m.in. cykl „Sacrum Novum” w Polsce i Belgii, wystawy z serii „Alegorie”, projekt „Poezja Malowana”, cykl „Artystyczne Rody Warszawy” i inne/
Udziela lekcji malarstwa i rysunku. Od 2012 w Domu Kultury KADR współtworzy Studio Miniatur Animowanych SMAK, realizując z dziećmi animacje poklatkowe, oraz tworząc animowaną scenografię organizowanych przez siebie imprez artystycznych
W 2014 prowadziła warsztaty plastyczne dla osadzonych, realizując z nimi w technice scenograficzno-fotograficznej ich autorskie komiksy
Od 2014 prowadzi w DK KADR artystyczny klub dyskusyjny Art_Cafe, na potrzeby którego przygotowuje wykłady i projekcje z zakresu historii sztuki
Prace w kolekcjach prywatnych w Polsce, Belgii, Francji, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech, Niemczech, USA, Korei Płd, Australii, Arabii Saudyjskiej. W kościele ewangelickim w Wallsbull /płn. Niemcy/ znajduje się jej Św. Krzysztof z cyklu „Apokalipsa”
Ważniejsze wystawy: 1984 – Zachęta – Wystawa zbiorowa środowiska warszawskiego, Triennale Portretu w Radomiu
1996 – „Art Sacre” w Centre Fra Angelico w Saint-Severin-en Condroz /Belgia/
2000 maj/lipiec – projekt Kunst und Kirche im Dialog w Regionie Flensburg – instalacja „Jeźdźcy Apokalipsy” w Wallsbull
2000 październik/listopad – „Impresje Muzyczne” w galerii Stara Kordegarda i Wodozbiór w Warszawskich Łazienkach
2001 – 3-krotne wykonanie spektaklu plastycznego „Jeźdźcy Apokalipsy” /Petrykozy, Pogorzel i Kościół Duszpasterstwa Środowisk Twórczych/
2002 – „Akty i Portrety” – galeria Suguba – pierwsza wystawa fotograficzna
2003 – Kocioł Artystów – klub jazzowy Tygmont – projekt plastyczno-muzyczno-poetycki „Akty Muzyczne”
2004 – „Kuźnia Wulkana” – galeria Wodozbiór, Warszawa – pierwsza wystawa malarsko-fotograficzna zaaranżowana jako Atelier, gdzie widzowie brali udział jako modele w dalszym jej rozwijaniu
2004/2005 – „Impresje Japońskie” /Centrum Kultury Japońskiej/ i „Akt Męski – Piękny” /Galeria Promocyjna/, Warszawa – z grupą K6
2005/2006 – „Kuźnia Wulkana II” – galeria Sztumskiego Centrum Kultury
2008 – „Anioły” – Galeria P w Płońsku
2010/2011 – „Mistyczne i Metaforyczne” – Galeria Aktyn i Galeria Freta w Warszawie – wystawy połączone z prezentacją spektaklu plastycznego „Jeźdźcy Apokalipsy” w nowej aranżacji – z pantomimą i maskami
2011 – „Aktualności” – Galeria DAP Warszawa – pierwsza prezentacja ruchomego obrazu-scenografii do występu muzycznego
2011 – „Mazowiecka Art” – udział w maratonie malarskim – realizacja panneau 2/3m
2011/2013 – Organizacja i udział w cyklu wystaw z serii „Alegoria” – Galeria KADR
2011/2013 – Udział w zborowych wystawach OW ZPAP w DAP, wystawa „Ruch i Taniec” w Galerii KADR
2012-2014 – „Malowane w Różne Światy” – jubileuszowe /30-lecie/, przekrojowe wystawy w galerii OF ART w Częstochowie, MOK w Mszczonowie, DK Zacisze w Warszawie, tworzenie animacji poklatkowych, projekt „Poezja Malowana” – wystawa i koncert
2014-2015 – „Obrazy Mozaikowe” – Galeria Piecowa Warszawa i Galeria 33 Ostrów Wielkopolski, „Metafory i Archetypy” – Galeria Łazarski, udział w wystawach „Taniec w Malarstwie” – Galerie: DAP, Freta, Inna i Kadr w Warszawie

*****

MALARSTWO Z LITWY

WYSTAWA

WARSZAWA – GALERIA DELFINY

7-25 PAŹDZIERNIKA 2016

Zaproszenie na wystawę malarstwa i grafiki LENY KHVICHIA i IRMY BALAKAUSKAITĖ

Otwarcie wystawy dwóch litewskich artystek: LENY KHVICHIA /malarstwo/ i IRMY BALAKAUSKAITĖ /grafika/odbyło się 6 października w Galerii Delfiny
Wystawa czynna od 7 do 25 października w pn.-pt. godz. 13-19, sob. godz. 13-18
Do zobaczenia!
Galeria Delfiny, ul. Smulikowskiego 10/2, Warszawa
tel. /22/ 826 94 05, 605 417 344, galeriadelfiny@o2.pl, www.galeriadelfiny.eu
Zapraszamy na nasz profil na facebooku: www.facebook.com/galeriadelfiny2

LENA KHVICHIA
EDUCATION: 2002-2004 – Vilnius Pedagogical University, art didactics, master’s degree; 1998-2002 – Vilnius Pedagogical University, faculty of Physics and Technology, speciality of art and technologies
PERSONAL EXHIBITIONS:
2016 Lietuvos Aidas Gallery. Vilnius, LITHUANIA; 2016 Embassy of the Republic of Lithuania of the Kingdom of Netherlands; 2015 Muzeul National de Artă al Moldovei; 2013, 2015 Unixepected Gallery, Groningen, Netherlands; 2012, 2013 Lietuvos Aidas Gallery, Vilnius, Lithuania; 2011 Akcija M. Gallery. Molėtai, Lithuania; 2011 Hlodna 20 Gallery, Suwalki, Poland; 2010 Lietuvos Aidas Gallery, Vilnius, Lithuania; 2010 Delfiny Gallery, Warsaw, Poland; 2009 Lietuvos Aidas Gallery, Vilnius, Lithuania; 2008-2009 A. Juška’s Ethnography Museum, Vilkija, Lithuania; 2008 XX2 Gallery, Vilnius, Lithuania; 2008 G. Petkevičaitė – Bitė’s Public Library, Panevežis region, Lithuania; 2008 Music and Art Gallery of Public Library, Širvintos, Lithuania; 2007 Cultural Centre Art Gallery, Utena, Lithuania

IRMA BALAKAUSKAITĖ was born in 1968 in Kiev, the Ukraine. In 1995 finished Vilnius Art Academy, the speciality of painting. Since 1999 has been a member of the section of graphic arts of the Lithuanian Artists’ Association. Works in the spheres of painting, graphic arts, sculpture and scenography. Since 1992 has participated in various exhibitions in Lithuania and abroad. The artist has organised 14 personal exhibitions in Lithuania. Presently she is living and working in Vilnius
PERSONAL EXHIBITIONS:
2013 “Observations” /graphics, embossing/, gallery “Unexpected”, Groningen, Holland; 2012 Graphics exhibition “Stebėjimai. Kiti procesai” [Obsevations. Other processes], gallery „Meno niša”, Vilnius; 2011 “nepadaryti darbai. Nerimtas požiūris į gyvenimą“ [undone work. unserious attitudetowards life], gallery „Kairė-Dešinė”; 2008 “Grafika +”, Petkevičaitė-Bitė Library, Panevėžys, Lithuania; 2008 Etchings and mobiles “Gyvieji paveikslai-2 /mechaninio teatro eskizai/” [Living pictures-2 /sketches of the mecanical theatre/], gallery „Meno niša”, Vilnius; 2007 Digital print exhibition „Miestas – dekoracijos eskizai /gyvieji paveikslai 1/” [Town – set etchings /living pictures 1/], gallery „Kairė-Dešinė”, Vilnius; 2007 Graphics exhibition „Žydintys” [Blooming], gallery „Meno niša”, Vilnius; 2005 Sculptures „Stovintys”[Standing], gallery „Arka”, Vilnius; 2004 Paper sculptures „Gyventojai” [Residents], gallery „Kairė-Dešinė”, Vilnius

*****

LALKI Z TURCJI

WYSTAWA W „KADRZE”

WARSZAWA /MOKOTÓW/

9-16 PAŹDZIERNIKA 2016

Wystawa KARAGOZ tureckiego mistrza teatru cieni Cengiza Özek – Galeria KADR 9-16 października

Cengiz Özek KARAGOZ
Wystawa prezentująca lalki Cengiza Özek – mistrza tureckiego teatru cieni Karagoz, lalkarza, popularyzatora sztuki teatru cieni, dyrektora Międzynarodowego Festiwalu Teatru Lalek w Istambule, a także tradycyjne, oryginalne lalki z XIX i początku XX wieku
Wystawa jest imprezą towarzyszącą XI Międzynarodowemu Festiwalowi Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych „Lalka Też Człowiek 2016”
Wernisaż był 9 października
Po wernisażu Cengiz Özek poprowadził pokaz warsztatowy
Wystawa czynna od 9 do 16 października
Turecki teatr cieni Karagoz to jedna z kilku tego typu tradycyjnych technik teatralnych, jakie możemy spotkać w Azji
Teatr ten od swoich średniowiecznych początków aż do końca XIX w. był w Turcji jedną z najbardziej popularnych rozrywek. Lubili go wszyscy: władcy i ludzie prości, żołnierze i kobiety, starzy i młodzi. Większość sztuk opowiada o przygodach dwóch przyjaciół którzy wciąż pakują się w różnego rodzaju tarapaty. Są nimi Karagoz, od którego imienia teatr wziął swoją nazwę, oraz Hacivat. Karagoz jest prosty, niewykształcony i rubaszny, a Hacivat to jego przeciwieństwo. Różni ich wszystko, są jak ogień i woda, lecz bez siebie nie mogą żyć. Tej dwójce towarzyszy cała plejada postaci którymi są zazwyczaj przedstawiciele różnego rodzaju mniejszości i grup społecznych zamieszkujących dawny Stambuł
Są więc wśród nich muzułmanie, chrześcijanie i Żydzi, Kurdowie, Arabowie, Ormianie i Grecy, przybysze z Anatolii i znad Morza Czarnego, a także goście z Iranu i Europy
/Anna Sobol, tel. 607 327 294, Dom Kultury „Kadr” w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy, ul. Gotarda 16, 02-683 Warszawa, tel. 22 843-88-81, www.dkkadr.waw.pl/

*****

„STALOWA” ZAPRASZA NA TARGI SZTUKI

W WARSZAWIE

14-16 PAŹDZIERNIKA 2016

Zaproszenie na 14 Warszawskie Targi Sztuki w Arkadach Kubickiego w Warszawie, 14-16 października
GALERIA STALOWA zaprasza na 14 edycję Warszawskich Targów Sztuki w dn. 14-16 października
Zapraszamy na stoisko nr 14
Arkady Kubickiego Zamku Królewskiego w Warszawie
ul. plac Zamkowy 4 /wjazd od ul. Bugaj/

Szanowni Państwo, kolejny raz mamy przyjemność uczestniczyć w Warszawskich Targach Sztuki w Arkadach Kubickiego Zamku Królewskiego w Warszawie
Zapraszamy na stoisko nr 14, gdzie zaprezentujemy prace m.in. Bartosza Czarneckiego, Czesława Czaplińskiego, Bereniki Kowalskiej, Daniela Krysty, Julity Malinowskiej, Marcina Kowalika czy Pawła Słoty
Godziny otwarcia:
14 października /piątek/ – 17-20
15 października /sobota/ – 11-20
16 października /niedziela/ – 11-18
Serdecznie zapraszamy i mamy nadzieję że zaszczycą nas Państwo obecnością
/Zespół Galerii STALOWA, Galeria STALOWA, ul. Stalowa 26, 03-426 Warszawa, tel. 606 864 943, 22 380 34 43/

*****

MAGDALENA LATOSIEWICZ

WYSTAWA

WARSZAWA

15 WRZEŚNIA-16 PAŹDZIERNIKA 2016

Muzeum Niepodległości i Brama Bielańska zapraszają na wystawę „Oczekiwanie” – malarstwo i grafiki Magdaleny Latosiewicz
Galeria Brama Bielańska
Warszawa
ul. Czujna /wjazd na Cytadelę Warszawską od strony Wisłostrady/
Wystawa czynna od 15 września do 16 października, od środy do niedzieli, w godz. 10-17

MAGDALENA LATOSIEWICZ – malarka, rysowniczka, absolwentka studium plastycznego ze specjal. wystawiennictwo, studentka Wyższej Szkoły Artystycznej w Warszawie, na kier. malarstwo-obraz multimedialny
Współpracuje na stałe jako ilustratorka z Magazynem Chcemy Być Rodzicami
Ostatnie wystawy: listopad 2015 – Galeria Centrum Kultury Wilanów
październik 2015 – Galeria Sztuki Ciechanów
marzec 2015 – Muzeum Sportu i Turystyki, Centrum Olimpijskie, Warszawa

*****

CIEKAWE SPOTKANIE

ARTYŚCI W ŁAZIENKACH

MALARZ JANUSZ LEWANDOWSKI

WARSZAWA

6 PAŹDZIERNIKA 2016

Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie i Czesław Czapliński zapraszają na cykl kameralnych spotkań ARTYŚCI w ŁAZIENKACH
6 października, godz. 18, Pałac Myślewicki, Łazienki Królewskie w Warszawie /Muzeum Łazienki Królewskie, ul. Agrykoli 1/ rozmawiać będziemy z Januszem Lewandowskim — artystą malarzem

Janusz LEWANDOWSKI urodził się w 1937 r. w Murzynowie k. Płocka. Studia – Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom w pracowni Artura Nacht-Samborskiego w 1964 r. 
Wystawy indywidualne /ok. 10/: Polska, Niemcy, Holandia, Wielka Brytania. Wystawy zbiorowe /ok. 20/: m.in. Warszawa, Lublin, Płock. Obrazy w zbiorach polskich muzeów /Płock/ i prywatnych kolekcjach: Holandia, Francja, USA, Niemcy, Dania. Malarstwo Lewandowskiego jest zwykle kojarzone z polskim symbolizmem i ekspresjonizmem
Twórczość Lewandowskiego wywodzi się z inspiracji sztuką polskiego 
symbolizmu, jednak zarówno w swej formie jak i sferze znaczeń wykracza 
daleko poza konwencje sztuki polskiej przełomu XIX i XX w.

 Stężony wyraz swych prac osiąga przez odtwarzanie pustych, mazowieckich 
pejzaży i wprowadzanie w nie ulubionych przez siebie postaci – wiejskich 
chłopaków kuszonych przez dziewczęta, zastygłych w smutku starców, 
przydomowych zwierząt.

 Wprowadzając nowoczesną „japonizującą” kompozycję przestrzeni w obrazie 
ucina przedmioty na granicy malarskiego kadru, stosuje asymetrię i 
wykorzystuje działanie pustej przestrzeni. Jest również wytrwałym kolorystą 
operującym zdyscyplinowaną, stłumioną paletą barwną oraz wyrafinowaną 
fakturą. 

Duchy, gusła, zjawy, które bardzo często towarzyszą bohaterom obrazu 
sprawiają że twórczość Lewandowskiego jest szalenie romantyczna, choć 
wydaje się że to określenie do współczesnej sztuki nie pasuje. Lewandowski 
tak maluje otaczający nas świat Mazowsza że w każdym z nas potrafi znaleźć 
strunę wrażliwości na której grają jego obrazy. Odkrywamy nagle że nawet 
zwyczajny krajobraz, zwyczajne trawy, pole, czy majaczące na horyzoncie 
sylwetki są piękne. Lewandowski nie podąża za modą. Maluje to co w duszy mu 
gra

CYKL SPOTKAŃ z wybitnymi postaciami sztuki i kultury
Fotografik Czesław Czapliński zaprasza wybitnych artystów różnych dziedzin do Pałacu Myślewickiego w Łazienkach Królewskich na spotkania z publicznością
Przez 6 lat zaprosiliśmy blisko 100 artystów do Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, byli to m.in. Ewa Braun, Wojciech Fangor, Janusz Głowacki, Katarzyna Grochola, Julia Hartwig, Józef Hen, prof. Marian Konieczny, prof. Marek Kwiatkowski, Marek Nowakowski, Rafał Olbiński, Allan Starski, Beata Tyszkiewicz, Małgorzata Walewska
– Artystów tych dobrze znam. Fotografowałem ich, pisałem o nich i często przyjaźnię się z nimi – mówi Czapliński. Gośćmi byli już m.in. Ewa Braun, Stasys Eidrigevicius, Julia Hartwig, Janusz Głowacki, Rafał Olbiński, Małgorzata Walewska, Józef Wilkoń
– Od lat szukam odpowiedzi na pytanie: kim jest artysta? A przez filmową dokumentację spotkań w Łazienkach Królewskich powstaje niezwykle cenny materiał edukacyjno-poznawczy, ale też ważny kulturowo, bo dotyczy tematów o których właściwie nie mówi się w przestrzeni publicznej w Polsce – tłumaczy Czapliński
– Przede wszystkim dzięki wypowiedziom „z pierwszej ręki”, właśnie dzięki głosom twórców dowiadujemy się kim jest artysta. Zacytuję słynną myśl Pablo Picasso z wywiadu dla Lettres Francaises z 1945 r.: „Jak sądzicie, kim jest artysta? Półgłówkiem który ma tylko oczy – jeśli jest malarzem, uszy – jeśli jest muzykiem, albo lirę na wszystkich szczeblach serca – jeśli jest poetą, albo tylko mięśnie – jeśli jest bokserem? Wręcz przeciwnie, jest równocześnie istotą polityczną, bez przerwy czujną na wydarzenia tego świata – rozdzierające, namiętne lub spokojne, istotą która w swym całokształcie formuje się na ich podobieństwo. Czy można pozostać obojętnym wobec życia innych? I na mocy jakiegoż to wygodnictwa miałoby się prawo zamykać w wieży z kości słoniowej i odrywać od życia którym nas ludzie tak hojnie obdarzają? Nie, malarstwo nie jest po to by zdobić mieszkania. Jest narzędziem wojny, natarcia i obrony przed wrogiem – mówi Czapliński
Publiczność przychodząca do Łazienek na spotkania z artystami, czyta ich książki, słucha ich płyt, ogląda obrazy, filmy, dyskutuje o tym co w ich twórczości jest fascynujące; ciekawi ją jak powstają nowe projekty, nad czym pracują, co mają w planach. Nie ma pytań które zostają bez odpowiedzi. Przestrzeń Łazienek Królewskich sprzyja rozmowom o sztuce, życiu i… byciu artystą. To wyjątkowe miejsce zachwyca niepowtarzalną atmosferą i ciągle przypomina o kilkusetletniej tradycji, kiedy za czasów ostatniego króla Polski Stanisława Augusta odbywały się tzw. obiady czwartkowe /1770-1788/. Przy wspólnym stole zasiadali najwybitniejsi ówcześni intelektualiści, m.in. Marcello Bacciarelli /1731-1818/, Wojciech Bogusławski /1757-1829/, Hugo Kołłątaj /1750-1812/, Stanisław Konarski /1700-1796/, Ignacy Krasicki /1735-1801/, Adam Naruszewicz /1733-1829/, Franciszek Smuglewicz /1745-1818/, Franciszek Zabłocki /1752-1821/
/Czesław Czapliński, czczaplinski@yahoo.com, www.czaplinski.com,
www.PolishArtWorld.com, SKYPE: czczap/

*****

BOZNAŃSKA NA MONECIE

14 września 2016 r. Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu srebrną monetę o nominale 20 zł „Polscy malarze XIX/XX w. – Olga Boznańska”

Już za życia Olga Boznańska zdobyła wysoką pozycję w sztuce europejskiej. Urodziła się i wychowała w Krakowie, w rodzinie polsko-francuskiej; studiowała w Monachium, a później mieszkała w Paryżu, skąd przyjeżdżała do kraju i nadsyłała obrazy na wystawy
Wypracowała indywidualną formułę malarstwa stawiając sobie wysokie wymagania, nieustannie kształcąc rękę i oko, traktując sztukę poważnie i widząc w niej jedyną treść swojego życia. Specjalizowała się w portrecie, choć w okresie monachijskim tworzyła też sceny rodzajowe, a w następnych latach widoki z okna pracowni, wnętrza oraz wirtuozowskie martwe natury
Portretowała dorosłych i dzieci, przedstawiała arystokrację, elity intelektualne i artystyczne, lecz również osoby z najbliższego otoczenia. Nie idealizowała swoich modeli; pokazywała fizjonomie wrażliwe i myślące, ale potrafiła również podkreślić wyraz pychy, samozadowolenia lub bezmyślności. Wnikliwej analizie psychologicznej towarzyszyło mistrzowskie oddanie rysów twarzy, postawy i gestów rąk, które artystka traktowała jako element mówiący niekiedy więcej /lub co innego/ niż mimika
Tajemnicą jej malarstwa było połączenie owej wyrazistej charakterystyki modela ze specyficznym niedopowiedzeniem formy poprzez rozproszenie kształtów w wibrującej mgle drobnych plamek. Ta technika pozornie przypomina doświadczenia impresjonistów, ale obrazy Boznańskiej odróżnia od nich przyćmione światło i ograniczona skala barw o wyjątkowym bogactwie niuansów, a także specyficzna szorstka faktura
Osiągała ją malując farbami olejnymi na podłożu tekturowym, co dawało efekt matowej powierzchni rozjarzonej kolorami. Odmiennie od impresjonistów pojmowała też cel sztuki. Nie chodziło jej o ukazanie fragmentu rzeczywistości która zmienia się pod wpływem światła, lecz o wydobycie tego co bezczasowe, choć istniejące pod fizycznymi kształtami. Nie o obiektywną relację, ale o skrajnie subiektywną wizję, kształtowaną przez własną osobowość, przez pasję w docieraniu do prawdy o człowieku i o istocie malarstwa
/dr Urszula Makowska, Instytut Sztuki PAN/

Na rewersie monety wizerunek Boznańskiej według Autoportretu /ok. 1906, Muzeum Narodowe w Warszawie/, po lewej stronie paleta malarska, nawiązująca kształtem do jednej z zachowanych palet malarki. Na tle palety umieszczone są daty życia artystki: 1865-1940. Poniżej znajduje się sygnatura Olgi Boznańskiej
Awers monety przedstawia fragment obrazu Boznańskiej Dziewczynka z chryzantemami /1894, Muzeum Narodowe w Krakowie/. W tle owalne plamy o nieregularnych kształtach które nawiązują do sposobu kształtowania przez artystkę faktury malarskiej
Nominał 20 zł
metal: Ag 925/1000
stempel: lustrzany oraz farby: czerwona, żółta, zielona i niebieska
wymiary: 40.00 x 28.00 mm
masa: 28.28 g
nakład: do 20 000 szt.
Projektant: Urszula Walerzak
Emitent: NBP
Na zlecenie NBP monety wyprodukowała Mennica Polska S.A.
/interia.pl/ /14.9.2016/

*****

Ś.P. EUGENIUSZ GENO MAŁKOWSKI

POGRZEB

WARSZAWA

29 SIERPNIA 2016

Po 2.5 miesięcznej walce o życie, w nocy z 20 na 21 sierpnia w szpitalu w Zamościu zmarł Eugeniusz Geno Małkowski Eugeniusz Malkowski – wybitny malarz i performer, działacz OW ZPAP i były prezes ZPAMiGu, organizator wielu inicjatyw społecznych i artystycznych, wykładowca, doktor habilitowany, pasjonat, wspaniały kolega i niezłomny człowiek

Padł w „ogniu walki”, w trakcie realizacji jednego z dwóch wielkich performansów artystycznych
W Domu Kultury KADR pozostawił niedokończony, największy ze swoich projektów: 100/100 Twarze Mokotowa, w którego realizację zaangażowały się już setki uczestników
Na retrospektywnej wystawie w maju tego roku prezentowaliśmy m.in. fragmenty jego artystycznej kroniki XX wieku – cyklu obrazów którymi w 24 godziny ustanowił światowy rekord Guinnessa. Chyba nie było w Polsce artysty dorównującego mu pasją i rozmachem
Pożegnanie zmarłego rozpocznie się 29 sierpnia /poniedziałek/ w Warszawie w kaplicy św. Marka przy ul. Powązkowskiej 14 o godz. 13
Nabożeństwo żałobne o godz. 14 w Domu Pogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Powązkowskiej 43/45
Tych Przyjaciół którzy chcieliby uczcić jego pamięć występem proszę o kontakt pod nr. tel. 607 327 294
/Anna Sobol, Dom Kultury „Kadr” w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy/

Nabożeństwo żałobne za zmarłego Eugeniusza Geno Małkowskiego zostanie odprawione 29 sierpnia o godz. 14 w Domu Pogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, ul. Powązkowska 43/45, w Warszawie
Zawiadamiają pogrążeni w smutku żona i syn
Proszę o przekazanie wiadomości do wszystkich bliskich i dalekich przyjaciół
/www.facebook.com/eugeniuszgenomalkowski/

EUGENIUSZ GENO MAŁKOWSKI 1942-2016
W sobotę 20 bm. w godzinach wieczornych odszedł przede wszystkim WIELKI CZŁOWIEK – jeden z nielicznych wielkich polskich malarzy, wykładowca akademicki, autor aranżacji wystaw, propagator sztuki i autor wielu tekstów na jej temat – Eugeniusz Geno Małkowski
Pożegnanie zmarłego odbędzie się 29 sierpnia o godz. 14 w Domu Pogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach /ul. Powązkowska 43/45/ w Warszawie, po którym nastąpi odprowadzenie do grobu rodzinnego na cmentarz miejscowy
Z wielkim smutkiem przekazujemy szczere kondolencje rodzinie i wszystkim bliskim
/Dariusz Paweł Modzelewski, Jarosław Wojtach/
/www.facebook.com/eugeniuszgenomalkowski/