Dumny że jest Polakiem
Na pytanie: Co to dla ciebie znaczy? odpowiada lekkoatleta Marek Plawgo
Polska – co to dla ciebie znaczy?
Ojczyzna. Za żadne pieniądze nie zrobiłbym tego, co robią niektórzy sportowcy, zmieniając barwy narodowe. Często się nad tym zastanawiam. Widzę zawodników, którzy zmienili swoją narodowość i grają im hymn, a to nie jest przecież ich hymn, to nie jest ich język i nie mogę się temu nadziwić. Nigdy czegoś takiego bym nie zrobił.
Reprezentacja Polski.
Nobilitacja. Wielkie wyróżnienie sposród bardzo wielu zawodników, uprawiających daną dyscyplinę w całym kraju. Zaszczyt reprezentowania polskich barw.
Patriotyzm.
To wszystko, co mówiłem wcześniej o ojczyźnie, o reprezentowaniu kraju, o hymnie. Nie wyobrażam sobie startów, gdybym był ubrany w inne kolory i musiał śpiewać inny hymn czy bronić innych barw. Jestem szczęśliwy i dumny, że jestem Polakiem.
Bóg.
Na pewno ma duże znaczenie w moim życiu. Za to, że dostałem dar od Boga, który wykorzystuję w odpowiedni sposób, jestem bardzo wdzięczny i nie chcę tego zmarnować. To są te talenty, które trzeba wykorzystywać i jeszcze mnożyć. Bóg jest dla mnie bardzo istotny.
Jan Paweł II.
Mentor mojego pokolenia i jestem naprawdę bardzo szczęśliwy, że jego wielkość sięga poza nasz kraj. Od początku jego pontyfikatu, byliśmy dumni, że jest papież Polak. Teraz, oczywiście, możemy być dumni, żenadal jest tak popularny, czczony i tak wielu ludzi na całym świecie podąża za jego nauką. Żyje wciąż w myślach milionów osób.
Sport.
To sposób na życie. I to nie tylko dla czynnych sportowców, ale także dla ludzi żyjących zupełnie czymś innym. Bo jednak uprawianie sportu w jakikolwiek sposób, taki niedzielny, czy dwa razy w tygodniu, poprawia kondycję zdrowotną i to jest niezaprzeczalny fakt. Wielu chorobom można zapobiec, gdyby tylko była większa moda na sport. Na pewno będę go w
jakiś sposób propagować. Cieszę się uprawiając sport i korzystając z wszelkich jego dobrodziejstw.
Mój trener.
Osoba bardzo mi bliska, mająca chyba największy wpływ na to, jak przebiega moja kariera. Znalazł mnie jako dziesięcioletniego dzieciaka wwielkiej grupie rówieśników. Jego oko sprawiło, że odnalazłem odpowiednią drogę, którą podążam.
Największy przyjaciel.
Jestem typem samotnika. Życie sprawia, że ludzie dookoła się zmieniają, a rodziców ma się tylko jednych i można powiedzieć, że moimnajwiększym przyjacielem jest moja mama.
Rodzina.
Ważna. Bo to taka oaza, do której się wraca i można w niej znaleźć wyciszenie po wszystkich problemach, po sukcesach i porażkach. Dom, gdzie się właśnie wraca, sprawia, że wypoczywam i to jest bardzo ważne.
Pieniądze.
Jeżeli pieniądze są, człowiek może rzeczywiście zająć się sobą, swoim życiem i szczęściem, budowaniem wszystkiego, na czym mu zależy. Kiedy ich brakuje, piętrzą się problemy, ale to nie pieniądze są najważniejsze.Ważniejsze jest zdrowie i szczęście, moje i bliskich.
Najważniejsze w życiu.
Zadowolenie z tego, co się robi. To podstawa. Robienie czegoś, co sprawia największą radość. Docenienie ze strony ludzi, z którymi się współżyje.Szczęście bliskich.
Polityka.
Uciekam od niej. Uznaję politykę za coś tak brudnego i fałszywego, że ciężko mi się w tym wszystkim odnaleźć. Można w ramach hobby obserwować to, co się dzieje i z poczuciem humoru podchodzić do tego, śmiać się z tego. Ludzie są bardzo sterowani, pod maską dobroci, uśmiechu, każdy załatwia swoje fałszywe, brudne interesy. Dla mnie polityka tak
właśnie wygląda i od niej jestem daleko. Takie zdanie wyrobiłem w ciągu kilku poprzednich lat.
Dziennikarze.
Są pośrednikami między nami sportowcami, a ludźmi, dla których między innymi uprawia się sport. Mam szacunek dla pracy dziennikarskiej. To ważna grupa społeczna.
Sportowiec wszechczasów.
Każdy w swojej konkurencji i dyscyplinie szuka kogoś, kogo chce naśladować i dla mnie kimś takim jest osoba, której wielkością zaraził mnie mój trener. Jest to Edwin Moses. Lekkoatleta, który pod względem technicznym, rytmowym, jest ideałem, do którego należałoby dążyć.
Doping.
Jeszcze bardziej zdecydowane nie. Jestem akurat sportowcem i nie lubię informacji, kiedy na przykład dowiaduję się, że ktoś, kto kiedyś tam ze mną wygrał, zrobił to w sposób niezgodny z przepisami, z etyką sportową. Chciałbym się ścigać z ludźmi, a nie z ludźmi i medycyną.
Popularność.
Dodatkowy element uprawiania sportu. Sprawia, że czujemy, że to co robimy, robimy dla innych, dla ich radości, emocji. Jest potwierdzeniemtego, że wszystko zdąża w dobrym kierunku.
Mój cel.
Dążę do samodoskonalenia i do tego, żeby wszystko, co robię, sprawiało mi dużo radości, nie krzywdząc przy tym innych.
Ideał kobiety.
Tak naprawdę nie ma jakiegoś ideału kobiety. Każdy wyobraża sobie co innego, a później spędza resztę życia z kobietą, która jest daleka od tej, o której cały czas myślał, opowiadał. Dlatego sądzę, że ideał kobiety nie istnieje. Idealną kobietą będzie taka, której i wady, i
dobrestrony, zaakceptuę i będziemy mogli sie dopasować w jakiś sposób.
Papierosy.
Mówię: Nie. Jest wybór, czy ktoś będzie się chciał truć, czy nie. Jeżeli ktoś wybiera palenie, niech to robi pod warunkiem, że nie będzie krzywdzić tym innych, nie będzie palić w miejscu, gdzie są osoby niepalące.
Alkohol.
Zdarza się. Na pewno w przeciwieństwie do papierosów jakiś tam udział w moim życiu ma. Choć udział, to za dużo powiedziane. Ale wszystko jest dla ludzi, z tym, że w odpowiednich ilościach, z umiarem. Można z tego korzystać, ale, oczywiście, nie zapominając o tym, że się jest sportowcem.
Najbardziej mnie cieszy.
Kiedy się wszystko układa. Miałem taki czas w życiu, kiedy wszystko było źle i zaczynały się problemy. A moment odbicia, kiedy wszystko zaczyna się układać i ma się już jakieś perspektywy, daje dużo emocji i radości. To taki akurat moment, jak obecnie. Dlatego o tym pomyślałem.
Najbardziej mnie smuci.
Brak zdrowia i problemy najbliższych. Rodzina bardzo to pochłania, bardzo te moje problemy przeżywa z podwójną goryczą, dlatego wszystkie moje kłopoty sprawiają, że tracę dużo dobrego samopoczucia.
Ludzie.
Trudno coś powiedzieć na tak ogólnie postawione pytanie. Weźmy na przykład ludzi, którzy się intersują sportem, ludzi dla których się torobi, bo gdyby ich nie było, byłoby to tylko hobby, jak zbieranie znaczków dla swojej satysfakcji. Gdyby nie było takich ludzi, sport
byłby jakis pusty. I robi się to przede wszystkim dla innych.
Książki.
Czytam dużo. Książki mają znaczenie w moim życiu. Może nie to, że uczą mnie tam czegoś, czy dają wielką mądrość, ale przede wszystkim to sposób na spędzenie czasu. A tyle czasu spędza się w podróży, w pociągach, w samolotach, czy gdzieś w samotności na wyjazdach. Książki wspaniale zabijają czas, dają rozrywkę, czasami rozładowują emocje związane ze sportem.
Terroryzm.
Coś złego. Powiem szczerze: poza tym, co widzę w mediach, na szczęście nie dotyka mnie on bezpośrednio i bardzo się z tego cieszę. Ale martwi mnie, że w skali globalnej terroryzm jest coraz groźniejszy. I może to być zmartwienie, bo jeżeli będzie się rozszerzało w takim tempie, jakdotychczas, może wpływać na losy całego świata. I to jest powód do obaw.
Najlepszy film.
‚Forrest Gump’. Zawsze będę powtarzać, że jest to film, który zrobił na mnie największe wrażenie, najprzyjemniej mi się go oglądało i chyba najczęściej do niego wracam.
Najpiękniejsze miejsce.
Takiego najpiękniejszego miejsca, do którego chciałbym wracać, nie ma. Jestem typem podróżnika, cały czas gdzieś krążę, podróżuję, właściwie jeszcze nie mam swojego domu i myślę, że moim najpiękniejszym miejscem będzie dom, który właśnie będę mógł zacząć remontować, w którym będę mógł wypocząć. A piękno? Każde miejsce jest piękne, tylko trzbea na nieodpowiednio spojrzeć.
Warszawa.
Kiedyś, na początku kariery sportowej, myślałem, że w Warszawie będę się osiedlać, mieszkać. Niestety, kojarzy mi się ona z wielkim zabieganiem. To nie jest to, czego bym oczekiwał od miejsca, w którym chcę mieszkać. Wieczna pogoń za wszystkim, trudno o spokój, trudno o odpoczynek. A ja mam jednak wieczną pogoń na stadionie i chcę wracać do miejsca, w którym znajdę spokój.
Rozmawiał Cezary Dąbrowski
Kategoria Sport
